06-12-08 ~ Winterserie Pr. Marijke te Geldermalsen (25 km)

Hier kan ik kort over zijn:

- geen zin
- pijn in de pootjens
- redelijk mooi weer
- volgende keer beter

Gekocht van een paar nonnen:

Tussentijdse update:

~ Op dit moment wandel ik weinig. Pas als het wat winterderiger wordt pak ik mijn wandelschoeisel weer op.

~ Ik ben naar de Katholieke Jongerendag in Den Bosch geweest. Was super! Nog nooit zoveel nonnen, monniken, fraters, bisschoppen en priesters bijelkaar gezien!

~ Erik kon dit weekend ff op en neer naar Wageningen omdat ie zichzelf had buitengesloten en de buren geen sleutel hebben.

~ Ik heb me de hele week beroerd gevoeld: keelpijn, blaffen, zweten. Geen koorts dus gewoon wezen werken. Pas vandaag voel ik me weer beter.

19-10-08 ~ Herfstkleuren Wandeltocht te Veldhoek (20 km)

Na een hoofdpijnvolle nacht toch maar redelijk op tijd mijn mandje gekomen om een 20 km tocht weg te trappen. Was niet echt een daverend mooie route maar ik heb toch nog een mooi plaatje weten te schieten:

04-10-08 ~ 65 km. Land van Cuijk (te Katwijk)

De hele week was ik knap benauwd of ik deze tocht wel zou kunnen lopen. Immers: 65 km in de gietende regen vond ik niet zo'n aantrekkelijk idee. De KNMI had dus een goede klant aan mij. Maar toen was het ineens weekend.. en mooi weer ook nog! De tocht ging door voor mij! Na het werk direct kleren klaargelegd, wandelspullen bij elkaar gezocht en brood gesmeerd. Immers: ik moest om 3 uur 's nachts opstaan omdat de tocht om 5 uur zou starten en we (ik werd weggebracht, mazzelaar dat ik ben!) om 4 uur in de auto moesten zitten.

Toen we in Katwijk aan kwamen kwam ik erachter dat ik de belangrijkste dingen was vergeten: hesje, lampje, reflectiebandjes, tape voor de knietjes en tape op mijn voeten. O jee, dat belooft wat! Gelukkig had Erik nog een reflectiehesje in zijn auto liggen. Vol goede moed ging ik op pad, ingehaald door allemaal snelle mensen en ik moest wel even slikken toen ik het grootste gedeelte voor me in de nacht zag verdwijnen. Ik liep achter een man wie toch wel hetzelfde tempo had als ik. Dichtbij hem blijven dacht ik, nu lopen we nog op het industrieterrein maar wie weet waar we straks naartoe gaan.. En inderdaad: we gingen een natuurgebied in en het was DONKER! Zo donker... Ik baalde als een stekker dat ik geen verlichting mee had. Hoe dom kon ik zijn. De pijlen waren namelijk niet verlicht zoals de pijlen in Haaksbergen. Maar redding was nabij: de meneer die iets voor mij liep begon een praatje en zo haakte ik aan... en hij had licht! Hij had ook veel te vertellen: toen ik voor het eerst op mijn telefoon keek hoe laat het was bleek het al 8 uur te zijn en hadden we al 16 km achter de kiezen! Deze meneer (ik weet zijn naam niet eens!) liep net even iets sneller bleek dus.. en ik liep gewoon in hetzelfde tempo mee. Goede training en tijdwinst! Tot aan de de rust op 45,5 km bleven we samenlopen en kwam ik veel te weten over de omgeving, geschiedenis etcetera. Voor mij was het dus naast een wandeltocht een echte excursie.

Tijdens die rust trok ik mijn rechterschoen en -sok uit om naar een pijnlijke plek te laten kijken. De EHBO'er wist me te vertellen dat dit geen blaar was maar een drukplek dus heb ik dat af laten tapen. Toen ik de andere voet wilde voorzien van een schone sok bleek echter dat deze het wel flink te pakken had zonder dat ik het wist: 3 blaren prijkten trots op mijn hiel! Kon meneer de EHBO'er toch nog iemand helpen: het bleek dat ik de enige met voetproblemen was. De meneer is op een gegeven moment alleen verder gelopen. Jammer voor mij maar iedereen loopt zijn eigen tocht hè. Na nog een glas water en wat te eten ben ik weer gaan lopen: het onbekende terrein was begonnen en ik liep alleen! Ik merkte al gauw dat ik niet meer het tempo kon aanhouden wat ik tot nu toe had gelopen. Gelukkig had ik nog tijd genoeg om de resterende 20 km weg te trappen. Tot aan de rust op 53 km ging het redelijk, pijntjes kwamen wel opzetten maar niet zo erg. Moeilijker kreeg ik het toen ik 1 km lang over zo'n smal modderpad moest lopen. Bah wat een roteind.. en dat met donkere bosjes en slingeringen in dat pad. Werkelijk waar: ik dacht dat in ieder bosje wel een enge kerel moest zitten!

Toen begonnen de laatste 11,3 km. Hel. Pa en Erik gebeld voor nodige support en ook nog de routeuitzetter gesproken: ik kon even de weg niet meer vinden.. Het bordje bleek precies achter een verkeersbord te hangen. Veel heb ik niet te melden over dit laatste stuk: pijn, afzien, schapen op een dijk, de enorme blaar die op het endje werkelijk op kwam “ploppen”. Toen ik binnen kwam was ik megatrots! I did it! Op naar de Kennedymars van Sittard!

En weer in het land der levenden!

De 65 km is volbracht! Ik ben nu eindelijk weer een beetje bij kennis.. Verslag volgt, er wordt druk aan gewerkt!

28-09-08 ~ Herfsttocht te Gorssel (15 km)

Deze werden voor 20 cent verkocht onder de noemer "parkietjes"


Dit moest je maar net opvallen... Leuk!

Wandelonderhoud

Yes! Ze zijn binnen!

19-09-08 ~ Nachtmarathon te Haaksbergen

Mijn eerste nachttocht is een feit!

Ik was behoorlijk zenuwachtig want ik wist uiteraard niet wat me allemaal te wachten stond. Had ik genoeg kleding aan (4 lagen)? Zou ik overvallen worden door de man met de hamer? Vragen vragen vragen...

Toen we de auto geparkeerd hadden gingen we op weg naar het startbureau. Erik vond het er al anders uitzien, wat raar! Wat bleek: waren we zo het gemeentehuis binnengelopen waar alleen genodigden mochten komen. Burgemeester met ambtsketting om, mensen die je aanstaarden. En wij maar zoeken naar het inschrijf/afhaaltafeltje! Toen we dat niet konden vinden zijn we buiten maar even gaan vragen waar het startbureau was. Daar aangekomen kregen we een chip voor aan de schoenveters en consumptiebonnen voor onderweg. En toen maar wachten tot de start alwaar we Carola, mams, Berend Botje en Wandelmee-stel troffen.



Om 10 uur werd dan eindelijk het startschot gelost en kon de menigte, voor een groot deel bestaande uit gillende en krijsende schoolkinderen met alleen een zak chips voor de nodige brandstof, op pad. Wat een drukte! Maar wel een leuk begin. Eerst moest de hele stoet door de stad waar de straatverlichting volop brandde. Daarna werd het menens: we gingen het pikkedonker in en al gauw kon ik mijn hoofdlampje aan het werk zetten. Het was in het eerste lusje nog heel erg druk dus het ging nog goed. Halverwege deze lus heb ik mijn kniebrace afgedaan omdat ie afzakte: geen succes dus! Toen we weer bij het startpunt waren ging het even niet best: ik voelde me totaal niet lekker worden dus Erik heeft maar een bak soep gehaald waar ik helaas geen profijt van had: zat geen zout in. Tegen heug en meug toch een bifiworstje naar binnen geprakt. Daarna ging het weer goed. Wel weer een leermoment: 's-nachts is mijn hongergevoel afwezig dus moet ik er voor zorgen dat ik toch wat eet.



De tweede lus was echt vele malen rustiger: een heleboel schoolkinderen liepen de halve nachtmarathon omdat ze een duurloop moesten doen van school. Maar een klein aantal liep de hele marathon. Nu gingen we echt de donkere wereld in. En het werd kouder en kouder... Het leek wel of de temperatuur echt in fases naar beneden ging. Ik had 4 lagen aan maar dat hadden er echt wel meer mogen zijn.. Wat hadden we het koud! Het drinken werd ook zo koud dat ik daar eigenlijk niet meer van heb gedronken omdat dat verkeerd valt bij mij. Ook apart is dat er echt flink doorgelopen wordt. Steeds 10 a 11 km zonder stoppen! Tijdens een dagtocht stop je tussendoor weleens om even te zitten maar dat kon hier echt niet vanwege de kou.

We zijn ook nog verkeerd gelopen! Het is ook wel lastig om alle pijlen te zien. Gelukkig werden we teruggeroepen door andere lopers.. en we waren niet de enigen die verkeerd liepen gelukkig. Halfweg de wandeling heb ik me wel hardop afgevraagd of ik dit wel leuk zou vinden: alleen in het donker lopen, ik loop immers meestal alleen (helaas...) en af en toe betrapte ik mezelf erop dat ik met mijn ogen dicht liep, ook niet zo handig.

Toen we eindelijk binnen waren om half 8 was ik echt blij! Ik had het overleefd! Ik had het licht zien worden en ik vond het prachtig... Vol trots nam ik mijn medaille aan en na een bakje thee gingen we weer naar ons huisje waar we nog even met de jassen nog aan voor de kachel hebben staan opwarmen voor we voor een hazeslaapje van 3 uur ons mandje indoken.

Wandelonderhoud

Vanochtend naar de fysio geweest met de volgende resultaten:

~ Oefeningen meegekregen om de de kniepezen te versterken
~ Kniebrace meegekregen om te testen tijdens tochten van +40 km
~ Uitleg gekregen om mijn knie te tapen zoals tijdens de vierdaagse gebeurd is

Over een maand (na de tocht "Land van Cuijk") moet ik terugkomen